Jurij Uszakow, pomocnik prezydenta Rosji ds. polityki zagranicznej, oświadczył 12 listopada 2026 r. w Moskwie, po rozmowie Władimira Putina z wysłannikami Donalda Trumpa, że jednym z filarów nowej architektury bezpieczeństwa Europy ma być powrót sił NATO do konfiguracji z 1997 r. Kreml zapowiedział też kolejne żądania i chce je uzgadniać w tandemie z Amerykanami, a Europie proponuje rolę strony, która tę pracę poprze.
W skrócie
- Uszakow wymienił trzy kluczowe założenia Rosji: nierozszerzanie NATO, nierozmieszczanie przy rosyjskich granicach uzbrojenia uznanego przez Moskwę za groźne oraz powrót sił Sojuszu do stanu z 27 maja 1997 r.
- Po tej dacie do NATO przystąpiło 16 państw, w tym Polska (1999 r.). Rosyjski projekt umowy z 2021 r. zakazywał rozmieszczania na ich terytorium sił innych sojuszników bez zgody Rosji.
- Kreml zastrzegł, że lista nie ogranicza się do tych punktów, i zadeklarował gotowość do natychmiastowych rozmów o bezpieczeństwie Europy w tandemie z przedstawicielami USA.
- Według Uszakowa Amerykanie aktywnie poparli rosyjską propozycję akcji humanitarnej w Konstantynówce, o którą wciąż toczą się walki. To na razie wyłącznie wersja Kremla.
- Putin i Trump mają rozmawiać o Ukrainie na szczycie APEC w Shenzhen 18–19 listopada, gdzie planowane jest też ich pierwsze trójstronne spotkanie z Xi Jinpingiem.
Kim jest Jurij Uszakow i dlaczego jego briefing ma wagę komunikatu
W polskich mediach Jurija Uszakowa określa się zwykle doradcą Putina. To nieprecyzyjny opis. Od maja 2012 r. jest on pomocnikiem prezydenta Federacji Rosyjskiej ds. polityki zagranicznej, a w kremlowskiej hierarchii pomocnik (помощник) stoi wyżej niż doradca (советник). Ma najwyższą rangę dyplomatyczną ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego. Przez blisko dziesięć lat, od stycznia 1999 r., był ambasadorem Rosji w Waszyngtonie. Analitycy cytowani przez The Moscow Times uważają, że w polityce zagranicznej wyprzedził wpływami Siergieja Ławrowa.
To on po każdej ważnej rozmowie Putina wychodzi do dziennikarzy i ogłasza, co Kreml uznał za ustalone. To także ten sam Uszakow, któremu Steve Witkoff, jak wynika z zapisu rozmowy ujawnionego przez Bloomberga, podpowiadał, jak Putin powinien rozmawiać z Trumpem. Wieczorem 12 listopada, po spotkaniu, które trwało około dwóch i pół godziny, wygłosił dla prasy oświadczenie trwające osiem i pół minuty. Poniżej jego najważniejsze zdania w dosłownym brzmieniu, spisane z nagrania i porównane z depeszą agencji Reutera, relacją petersburskiej Fontanki i Interfaxu, oraz moje do nich przypisy.
„Konstruktywnie i pożytecznie”. Jak zawsze
„Rozmowa i wymiana opinii były bardzo treściwe, konstruktywne, szczere i pożyteczne. Jak zresztą wszystkie poprzednie rozmowy”.
– Jurij Uszakow, pomocnik prezydenta Rosji, oświadczenie dla prasy, Moskwa, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i Fontanką
Zwróćmy uwagę na końcówkę: wszystkie poprzednie rozmowy też były pożyteczne. Pod datą 12 listopada kryje się 1723. dzień pełnoskalowej wojny, więc pożytek musi leżeć gdzie indziej niż w jej zakończeniu. Tak samo pożyteczne były rozmowy w Abu Zabi, gdzie pokój w 24 godziny przedłużono do odwołania. Z dwóch i pół godziny na Kremlu Uszakow wyliczył trzy ustalenia: ciąg dalszy rozmów trójstronnych, wymianę jeńców i „konkretne kontakty” w sprawie Konstantynówki. Resztę oświadczenia zajęły warunki.
Oceny tych rozmów, tych kontaktów, jako konstruktywnych i produktywnych, są u nas i u Amerykanów zbieżne.
– Jurij Uszakow o rozmowach w Abu Zabi, 12 listopada 2026 r., zapis z nagrania
Co do Abu Zabi Kreml i Amerykanie są więc jednomyślni: było produktywnie. Przypomnijmy, jak ta produktywność wyglądała. Według źródeł RBK-Ukraina rosyjska delegacja odmówiła tam rozmowy o zawieszeniu broni, terytoriach, energetyce i bezpieczeństwie na Morzu Czarnym. Kilka godzin po oświadczeniu Uszakowa Jared Kushner użył w Dublinie tego samego przymiotnika.
Czego zażądał Kreml: NATO w konfiguracji z 1997 roku
Kluczowe założenia: nierozszerzanie bloku NATO, nierozmieszczanie u rosyjskich granic zagrażających nam systemów uzbrojenia, powrót do konfiguracji sił Sojuszu według stanu z chwili podpisania Aktu stanowiącego Rosja–NATO.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i agencją Reutera
Roku Uszakow nie wymienił. Nie musiał. Akt stanowiący NATO–Rosja podpisano w Paryżu 27 maja 1997 r. Polska, Czechy i Węgry weszły do Sojuszu 12 marca 1999 r., a po nich jeszcze trzynaście państw, od Estonii po Finlandię i Szwecję. Razem szesnaście.
Co znaczy „konfiguracja sił z 1997 r.”, wiemy z dokumentu, do którego Uszakow odesłał, mówiąc o projektach umów z USA i NATO z 2021 r. Rosyjskie MSZ opublikowało je 17 grudnia 2021 r. Artykuł 4 projektu umowy z NATO stanowi, że państwa będące członkami Sojuszu 27 maja 1997 r. nie rozmieszczą sił zbrojnych ani uzbrojenia na terytorium żadnego innego państwa w Europie ponad to, co stacjonowało tam tego dnia. Wyjątek wymaga zgody wszystkich stron, czyli także Rosji. Steven Pifer z Brookings Institution, były ambasador USA w Kijowie, ocenił wtedy, że treść projektów i sposób ich ogłoszenia nie wskazują na poważną ofertę negocjacyjną.
Przełóżmy to na polski: 27 maja 1997 r. w Polsce nie stacjonował ani jeden żołnierz NATO. Dziś działa tu wielonarodowa grupa bojowa pod dowództwem Stanów Zjednoczonych, jedna z dziewięciu na wschodniej flance, od Estonii i Finlandii po Bułgarię. W kremlowskiej „konfiguracji” znikają wszystkie, a każdy następny sojuszniczy batalion nad Wisłą wymagałby zgody Moskwy. The Telegraph uprzedzał już w październiku, że Putin zażąda powrotu do stanu z 1997 r. i że oznaczałoby to wycofanie wojsk NATO z Polski, Estonii, Łotwy, Litwy i Finlandii.
Skoro Kreml odsyła do Aktu stanowiącego, zróbmy to, o co prosi: przeczytajmy go. Rosja zobowiązała się w nim powstrzymać od groźby lub użycia siły wobec jakiegokolwiek państwa, szanować suwerenność, niepodległość i integralność terytorialną wszystkich państw oraz ich przyrodzone prawo do wyboru środków zapewnienia własnego bezpieczeństwa. Z całego dokumentu Moskwa zapamiętała datę.
Uszakow dwukrotnie użył też formuły „architektura niepodzielnego bezpieczeństwa”. To ulubiony termin rosyjskiej dyplomacji, wzięty z dokumentów OBWE. Sprawdźmy źródło. Karta Bezpieczeństwa Europejskiego, którą Rosja podpisała w Stambule w listopadzie 1999 r., w punkcie 8 rzeczywiście stanowi, że państwa nie będą umacniać swojego bezpieczeństwa kosztem bezpieczeństwa innych. Ten sam punkt potwierdza jednak przyrodzone prawo każdego państwa do swobodnego wyboru lub zmiany sojuszy, a kończy się zdaniem, że żadne państwo nie może uważać jakiejkolwiek części obszaru OBWE za swoją strefę wpływów. Kreml cytuje z tego punktu jedno zdanie. Dwa pozostałe opisują to, czego właśnie żąda.
W tym miejscu muszę nieco zmiękczyć własną tezę. Samo żądanie nie jest nowe. Ma prawie pięć lat. Stany Zjednoczone i NATO odpowiedziały na nie na piśmie 26 stycznia 2022 r., odrzucając kluczowe punkty, a miesiąc później Rosja zaczęła inwazję. Nowe są okoliczności. Według Axios to Amerykanie poprosili teraz Rosję o projekt porozumienia o bezpieczeństwie Europy, zastrzegając, że od 2021 r. świat się zmienił. Uszakow potwierdził to po swojemu: Putin, jak relacjonował, „ponownie poparł ideę strony amerykańskiej”, by sprawy bezpieczeństwa rozwiązywać przez budowę przyszłego systemu bezpieczeństwa europejskiego. W rosyjskich serwisach pojawił się już tytuł: „Putin zgodził się na plan USA w sprawie nowego bezpieczeństwa Europy”. Na amerykańskie zamówienie Kreml odpowiedział więc nazajutrz: lista jest ta sama i będzie dłuższa. Powiedziano wreszcie wprost to, o czym mówimy od lat. Nie chodzi wyłącznie o Donbas. Chodzi o powrót NATO do stanu z 1997 r.
„Świeże przemyślenia”: lista żądań pozostaje otwarta
Oczywiście do tej listy, która nie ogranicza się do punktów, które wymieniłem, chcemy dodać także pewne swoje świeże przemyślenia, wynikające z lekcji, których po prostu nie możemy nie wyciągnąć z obecnej sytuacji, kiedy zwrócił się przeciwko nam zbiorowy Zachód, niekryjący, że ratując kijowski reżim, jest zainteresowany strategiczną porażką Rosji.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i agencją Reutera
Zwróćmy uwagę na wtrącenie: lista „nie ogranicza się” do trzech wymienionych punktów. W handlu taki zabieg nazywa się podbijaniem ceny po dobiciu targu. Punktem wyjścia jest ultimatum sprzed inwazji, a wojna, którą Rosja sama rozpętała, ma jej dać prawo do dopłaty. Jakie to będą „przemyślenia”, Uszakow nie zdradził. Wiadomo, czego w 2021 r. na liście nie było: Finlandii i Szwecji w NATO. To moja hipoteza, nie zaś ustalenia – „lekcje” zaczną się właśnie tam.
Druga część tego cytatu jest jeszcze ciekawsza. „Zbiorowy Zachód” chce strategicznej porażki Rosji. Uszakow powiedział to tuż po pożegnaniu wysłanników przywódcy tego Zachodu i w tym samym wystąpieniu, w którym zadeklarował wspólną z nimi pracę.
Jasne jest, że obecny system nie działa. To dla wszystkich oczywiste. I mamy nadzieję, że przedstawiciele państw europejskich również poprą pracę nad uzgodnieniem parametrów nowej, długoterminowej architektury niepodzielnego bezpieczeństwa i pokoju, do której jesteśmy gotowi przystąpić natychmiast, w tandemie z przedstawicielami amerykańskimi.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i agencją Reutera
System rzeczywiście nie działa. Zepsuł go jeden z jego sygnatariuszy: w 2014 r. na Krymie i w Donbasie, a w 2022 r. w całej Ukrainie. Teraz ten sam sygnatariusz zgłasza się do naprawy, pod warunkiem że wykona ją w tandemie z Amerykanami, a Europejczycy poprą. Tandem to rower dla dwóch osób. Europie przypada w nim rola bagażnika.
Europa ma wybrać między pokojem a wojną. Kreml zna już odpowiedź
Z naszej strony wyczerpująco scharakteryzowano stanowisko Europejczyków. Na wszelkie sposoby starają się dołączyć do rozmów, ale, jak powiedział nasz prezydent, muszą się określić, czy chcą pokoju, czy dalszej wojny. Na razie wszystkie ich praktyczne działania świadczą właśnie o tym drugim.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i agencją Reutera
Po oświadczeniu dziennikarze dopytali, czy Putin poparł udział Europy w rozmowach. Uszakow odparł: „Już mówiłem, w jakim kontekście omawiano rolę Europejczyków”. Bezpośredniej odpowiedzi nie udzielił. Zapamiętajmy to zdanie, bo kilka godzin później w Dublinie Jared Kushner będzie opowiadał, jak ważne było przekonywanie Putina do Europy przy stole.
W szczególności zwrócono uwagę, że uporczywie forsuje się rozmieszczenie na terytorium Ukrainy, po zakończeniu konfliktu, zagranicznych kontyngentów koalicji chętnych. A to jest właśnie recepta na niekończącą się wojnę.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i agencją Reutera
Sprawdźmy składniki tej recepty. Wojna trwa ponad 1700 dni i przez cały ten czas na Ukrainie nie stanął ani jeden żołnierz „koalicji chętnych”. Mają przyjechać, jak przyznaje sam Uszakow, po zakończeniu konfliktu. Niekończącą się wojnę mogą więc wywołać tylko w jeden sposób: jeśli Rosja zaatakuje ponownie. Putin powiedział to tego samego dnia otwarcie: obce wojska na Ukrainie będą „uprawnionym celem”. Uszakow dopisał do tej groźby receptę.
Władimir Putin zresztą w swoim wystąpieniu bardzo trafnie i obrazowo scharakteryzował obecną linię Europejczyków. Przytoczył, jak wiecie, stary dowcip o pieniądzach w szafce nocnej. Ten dowcip ilustruje, jak w Europie próbuje się puścić w zamknięty obieg kwestie pokoju albo dalszej wojny.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., zapis z nagrania
Dowcip szedł tak: śledczy pytają aferzystę, skąd ma pieniądze. Z szafki nocnej. A kto je tam wkłada? Żona. A żona skąd bierze? Ode mnie. A pan skąd? Z szafki nocnej. Sprawdźmy logikę. Stanowisko Europy jest liniowe: najpierw przestańcie strzelać, potem porozmawiamy o architekturze. Zamknięty obieg uruchamia kto inny. Pokoju nie będzie bez nowej architektury bezpieczeństwa, architektura nie może zawierać gwarancji dla Ukrainy, a gwarancje to „recepta na wojnę”. Pieniądze do tej szafki wkłada Putin i Putin je wyjmuje. Dowcip, który pomocnik prezydenta musi objaśniać w oficjalnym oświadczeniu, mówi zresztą więcej o autorze niż o adresatach.
Konstantynówka to nie Oleszki: po co Kremlowi akcja humanitarna
Prezydent specjalnie zwrócił uwagę, że strona ukraińska podnosi kwestię tak zwanych szarych stref. I proponowana przez nas akcja humanitarna pozwoli wszystkim się przekonać, pod czyją kontrolą realnie, a nie na ukraińskich mapach, nie na mapach Sił Zbrojnych Ukrainy, znajduje się to miasto.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i Fontanką
Wśród spraw, które Kreml przedstawia jako poboczne, ta jest najbardziej przewrotna. Według Uszakowa Amerykanie „aktywnie poparli” propozycję Putina, by praktykę „pomyślnie przeprowadzonej operacji humanitarnej w Oleszkach” rozszerzyć na inne miasto za linią frontu, a mianowicie na Konstantynówkę. Uzgodniono konkretne kontakty w tej sprawie. Rosja jest gotowa natychmiast zacząć rozminowywanie, a potem zaprosi dziennikarzy z Ukrainy, państw europejskich i Stanów Zjednoczonych, żeby to wszystko obserwowali. Zastrzeżenie: o amerykańskim poparciu wiemy wyłącznie od Uszakowa.
Problem w tym, że Konstantynówka to nie Oleszki. Oleszki są pod rosyjską okupacją od 24 lutego 2022 r. O Konstantynówkę toczą się walki. Rosyjska armia ogłosiła jej zdobycie w lipcu, ukraiński Sztab Generalny temu zaprzeczył, a według mapy DeepState miasto do dziś nie jest pod rosyjską kontrolą. Uszakow sam zdradził cel, łącząc obie sprawy w jednym zdaniu: Ukraina mówi o szarych strefach, więc akcja humanitarna ma pokazać, kto realnie trzyma miasto. Kto je kontroluje, ten nie potrzebuje do tego zagranicznych świadków.
Jak wyglądał wzorzec, wiemy. W czasie humanitarnej ciszy w Oleszkach, od 27 października do 1 listopada, Rosjanie według dowództwa ukraińskiej 34. Brygady Piechoty Morskiej wwieźli na okupowaną część Chersońszczyzny ponad tysiąc żołnierzy, a Sky News pokazał nagrania rotacji i ciężkiego sprzętu. Dmytro Łytwyn, doradca prezydenta Ukrainy ds. komunikacji, ujął to krótko: skoro do Ołeszek pod przykryciem operacji humanitarnej wprowadzono sprzęt i rotowano wojsko, „to jasne, czego chcą w Konstantynówce”. Moja ocena: Rosja może próbować wykorzystać operację humanitarną do wprowadzenia wojsk do miasta i umocnienia pozycji. Wybór właśnie tej miejscowości trudno uznać za przypadkowy.
Kto się boi stracić władzę: „szef kijowskiego reżimu” i wybory
Podczas dzisiejszych rozmów omawiano też zachowanie szefa kijowskiego reżimu i „przyjacielskie pozdrowienia”, w cudzysłowie, które publicznie kieruje do prezydenta USA. Odnotowano również, że w Kijowie nie chcą kończyć wojny, bo trzeba by od razu ogłosić wybory powszechne. Władzy nikt tracić nie chce”.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i agencją Interfax
Zatrzymajmy się przy tej scenie. Gospodarz Kremla i dwaj wysłannicy prezydenta USA omawiają zachowanie prezydenta napadniętego państwa jak wychowawca z rodzicami na wywiadówce. O które wypowiedzi Wołodymyra Zełenskiego chodziło, Uszakow nie wyjaśnił. Kilka godzin później ci sami wysłannicy dziękowali Zełenskiemu w Dublinie za „bardzo dobrą rozmowę”.
Teraz wybory. Zdanie, że „władzy nikt tracić nie chce”, wygłasza pomocnik człowieka, który rządzi Rosją od 1999 r., a w kwietniu 2021 r. podpisał ustawę zerującą jego dotychczasowe kadencje, co pozwala mu zostać na Kremlu do 2036 r. Ukraina nie organizuje wyborów, bo zakazuje ich ustawa o stanie wojennym. Stan wojenny obowiązuje, ponieważ Rosja na Ukrainę napadła. Przyczynę braku ukraińskich wyborów łatwo wskazać. Urzęduje na Kremlu.
Shenzhen: „nowa Jałta” dostała adres i termin
Naturalnie podczas planowanego spotkania z nim [Donaldem Trumpem] na szczycie APEC w Shenzhen będzie kontynuowane omawianie całego kompleksu spraw związanych z uregulowaniem.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i agencją Reutera
Trwa aktywna praca nad jego merytoryczną treścią. Mamy nadzieję, że to pierwsze spotkanie w takim formacie wywrze uzdrawiający wpływ na całą sytuację międzynarodową.
– Jurij Uszakow o planowanym trójstronnym spotkaniu na szczycie w Shenzhen, za nagraniem i agencją Reutera
Szczyt APEC odbędzie się w Shenzhen 18–19 listopada. Putin ma tam rozmawiać z Trumpem o całym kompleksie spraw ukraińskich, a potem obaj mają usiąść do stołu z Xi Jinpingiem. Spotkanie organizują, jak zaznaczył Uszakow, chińscy gospodarze szczytu, a on sam ma jeszcze wcześniej omówić stan spraw z Witkoffem i Kushnerem. Dzień przed tym oświadczeniem Władimir Miedinski zapowiadał, że celem rozmów jest nowa „Jałta” i nowy „Poczdam”. Uszakow dopisał adres i termin. W Jałcie w lutym 1945 r. trzej przywódcy ułożyli powojenny porządek ponad głowami zainteresowanych, a o Polsce zdecydowano bez Polski. W Shenzhen też będą trzy krzesła. Żadne nie jest europejskie.
Tymczasem w Dublinie: „sygnały z Moskwy” doręczono
Po tak gruntownej rozmowie na Kremlu amerykańscy negocjatorzy, jak wiadomo, wylecieli do Dublina, gdzie spotkają się z Zełenskim i przedstawicielami europejskich stolic. Mamy nadzieję, że sygnały z Moskwy zostaną im skrupulatnie przekazane.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem i Fontanką
Z Wołodymyrem Zełenskim Witkoff i Kushner rozmawiali w bazie lotniczej Casement w Baldonnel pod Dublinem niecałą godzinę. Putinowi poświęcili dwie i pół. Potem wszyscy trzej stanęli przed kamerami.
Kushner nazwał spotkanie z Putinem i jego zespołem, Uszakowem, Dmitrijewem i Miedinskim, bardzo szczegółowym i produktywnym. Zapewnił, że porozumienia nie da się zawrzeć bez Europejczyków przy stole i że powiedziano to Putinowi. Witkoff mówił o pozytywnych wynikach, a The Irish Times odnotował, że nie podał żadnych szczegółów. Zełenski oznajmił, że w następnej rundzie Europa będzie w zespole negocjacyjnym i będzie miała głos, bo wojna toczy się w Europie.
Pozostaje jeszcze przekonać do tego samą Europę. Przywódcy Unii dopiero 13 listopada zebrali się w Dublinie, żeby ustalić, kto miałby mówić w ich imieniu. Premier Luksemburga Luc Frieden wskazuje przewodniczącego Rady Europejskiej António Costę, premier Włoch Giorgia Meloni pyta o mandat, a premier Estonii Kristen Michal ostrzega, że wciąganie szerszych kwestii bezpieczeństwa do rozmów o zakończeniu wojny jest pułapką. Premier Donald Tusk, cytowany przez Euronews, nie ma poczucia, by Polska cierpiała z powodu braku udziału w rozmowach. Dzień wcześniej Kreml zażądał konfiguracji sił NATO sprzed wejścia Polski do Sojuszu.
O trzech punktach z 2021 r., o „świeżych przemyśleniach” i o Konstantynówce w relacjach z dublińskiego briefingu nie znalazłem ani słowa. Jeśli „sygnały z Moskwy” przekazano skrupulatnie, to za zamkniętymi drzwiami. Zełenski zdążył jednak powiedzieć Europejczykom, o co toczy się gra: chodzi, jak to ujął, raczej o „jakieś nowe ramy bezpieczeństwa między Europą a Rosją”. 43 państwa Europejskiej Wspólnoty Politycznej podpisały w Dublinie deklarację, że o bezpieczeństwie Europy decydują Europejczycy. Deklaracja jest. Nazwiska negocjatora jeszcze nie ma.
Co się naprawdę udało: największa wymiana jeńców
W szczególności poparto omawianą w Abu Zabi inicjatywę przeprowadzenia kolejnej, najwyraźniej największej, wymiany jeńców wojennych. Parametry tej wymiany są obecnie uzgadniane. Przypomnę, że od 2025 r. przeprowadzono 35 wymian jeńców. To około 5000 ludzi z każdej strony. Mamy nadzieję, że strona ukraińska poważnie podejdzie do wykonania osiągniętego co do zasady w Abu Zabi nowego porozumienia.
– Jurij Uszakow, 12 listopada 2026 r., za nagraniem, agencją Reutera i Fontanką
Po raz kolejny muszę zmiękczyć nieco własną tezę, bo jeden wynik tych trzech dni jest prawdziwy i policzalny. Zełenski powiedział w Dublinie, że Rosja wymianę zaakceptowała, i nazwał to realnym wynikiem. Ma rację. Jak pisałem po Abu Zabi: jeńcy wracają, wojna zostaje. Zwróćmy jednak uwagę na ostatnie zdanie cytatu. Porozumienie jest dopiero wstępne, a winnego ewentualnego fiaska Kreml wskazał z wyprzedzeniem. Do wymiany jeńców nie trzeba też cofać NATO do 1997 r.
I drugie zastrzeżenie. Ten tekst opiera się na relacji jednej strony. Uszakow mówi to, co Kreml chce, żeby usłyszano. W dostępnych relacjach nie znalazłem ani amerykańskiego potwierdzenia poparcia dla akcji w Konstantynówce, ani zaprzeczenia. Nie znalazłem też amerykańskiej odpowiedzi na trzy punkty z 2021 r. To milczenie również jest informacją.
Kto nie siedzi przy stole, ten leży na talerzu
Na naszych oczach rozgrywa się próba nowego podziału Europy na strefy wpływów, wbrew Karcie, którą Rosja sama podpisała w Stambule. Kreml podał warunki: siły NATO w konfiguracji z 1997 r., lista żądań otwarta, gwarancje dla Ukrainy jako „recepta na niekończącą się wojnę”, a całość do uzgodnienia w tandemie z Waszyngtonem i do omówienia w Shenzhen. Kreml się nie spieszy, bo wojna jest dla tego reżimu paliwem, a nie kosztem.
Kto nie siedzi przy stole, ten leży na talerzu. Europa właśnie trafiła do menu, a Polska jest w nim na pierwszej stronie, razem z piętnastoma innymi państwami przyjętymi do NATO po 1997 r. Uszakow uprzedził lojalnie, że to dopiero przystawka.
Autor: Artur Żak
Oficjalne źródła rosyjskie i białoruskie przytoczone w niniejszym tekście służą wyłącznie celom informacyjnym. Treści pochodzące z tych źródeł mogą stanowić dezinformację lub propagandę.








