Władimir Putin przyjął na Kremlu zięcia Donalda Trumpa i jego partnera od interesów. Przed kamerami zapowiedział, że obce wojska na Ukrainie będą dla Rosji „uprawnionym celem”, że jedyną linią rozgraniczenia jest „granica państwowa”, i że chciałby pokoju wiecznego. Po dwóch i pół godzinach Amerykanie wyjechali bez komunikatu. Sprawdźmy, co dokładnie usłyszeli.
W skrócie
- Putin rozmawiał 12 listopada na Kremlu ze Steve’em Witkoffem i Jaredem Kushnerem około dwóch i pół godziny. Do chwili zamknięcia tekstu żadna ze stron nie ogłosiła ustaleń.
- Putin zapowiedział, że obce wojska na Ukrainie będą „uprawnionym celem”, a jedyną linią rozgraniczenia jest dla Rosji „linia granicy państwowej”.
- Zaproponował misję humanitarną w Konstantynówce i oświadczył, że Rosja kontroluje miasto. Mapa DeepState i ukraińskie wojsko temu przeczą.
- Poprzednią taką misję, w Ołeszkach, Rosjanie według strony ukraińskiej wykorzystali do rotacji wojsk i wprowadzenia sprzętu.
- Jedyny policzalny wynik tygodnia to zapowiedź wymiany jeńców: ponad tysiąc osób z każdej strony.
Trzy godziny opóźnienia, dwie i pół godziny rozmowy
Amerykańskich wysłanników przedstawiam tak, jak wygląda ich mandat. Jared Kushner jest zięciem prezydenta Stanów Zjednoczonych. Steve Witkoff to deweloper, wieloletni przyjaciel Trumpa i jego partner od interesów. Żaden z nich nie jest zawodowym dyplomatą. Po drugiej stronie stołu siedzi człowiek, który rządzi Rosją od 1999 r., a doradza mu Jurij Uszakow, były ambasador Rosji w Waszyngtonie.
Rozmowę zapowiadano na 12:00 czasu moskiewskiego. Kolumna Amerykanów wjechała na Kreml po 13:00. Spotkanie zaczęło się kilka minut po 15:00 i trwało około dwóch i pół godziny. Co wysłannicy prezydenta USA robili przez blisko dwie godziny w kremlowskich murach, agencje nie podały. Po stronie rosyjskiej usiedli Uszakow, szef Rosyjskiego Funduszu Inwestycji Bezpośrednich Kiriłł Dmitrijew oraz Władimir Miedinski.
Tego samego ranka rosyjski dron trafił w dziewięciopiętrowy blok w sołomiańskiej dzielnicy Kijowa. Zginęła kobieta, siedem osób zostało rannych. Kilka godzin później gospodarz Kremla mówił gościom o pokoju wiecznym.
W Waszyngtonie nie wszyscy biją brawo. Dzień wcześniej kongresmeni Gregory Meeks i Adam Smith oraz senator Jack Reed zarzucili wysłannikom, że osłabiają pozycję negocjacyjną Ukrainy i naciskają na oddanie pasa twierdz w Donbasie. Wezwali Trumpa, by skończył z polityką ustępstw wobec Kremla.
Obce wojska jako cel, czyli wojna zapowiedziana przed pokojem
Uważamy, że stanowi to zagrożenie dla bezpieczeństwa Rosji. Europejczycy o tym wiedzą. A co od nich słyszymy? Że po zawarciu pokoju natychmiast wprowadzą wojska na Ukrainę? Co to oznacza? Wojna natychmiast wybuchnie na nowo.
– Władimir Putin do Steve’a Witkoffa i Jareda Kushnera, Kreml, 12 listopada 2026 r.
Według depeszy TASS Putin dodał, że Rosja mówiła to od samego początku, a obce wojska na Ukrainie będą uprawnionym celem rosyjskich sił zbrojnych. To prawda, że mówi to konsekwentnie. Tych samych słów użył 5 września 2025 r. we Władywostoku, dzień po tym, jak 26 państw zadeklarowało w Paryżu udział w powojennym zabezpieczeniu Ukrainy.
Przeczytajmy to jeszcze raz, powoli. Pokój ma zostać zawarty, a zaraz potem wojna ma wybuchnąć na nowo, jeżeli Ukraina dostanie to, po co się pokój zawiera: gwarancję, że nikt jej znowu nie napadnie. Putin z góry ogłasza warunek, pod którym zerwie porozumienie, którego jeszcze nie ma. Jedyne obce wojska stojące dziś na ukraińskiej ziemi są rosyjskie. Te zagrożeniem dla niczyjego bezpieczeństwa oczywiście nie są.
To stanowisko nie jest nowe i nikt w Waszyngtonie nie może udawać zaskoczenia. Nowa jest widownia. Putin powtórzył groźbę ludziom, którzy przyjechali namawiać go do rozmów z udziałem Europy, i w opublikowanej części spotkania nikt mu nie zaoponował. Czy zaoponowano za zamkniętymi drzwiami, nie wiadomo.
„Tu wy, tu my”. Którą granicę ma na myśli Putin
Wiemy, że strona ukraińska podnosi kwestię tak zwanych szarych stref. To, jak już mówiłem, zawsze będzie kością niezgody. Dla nas istnieje tylko jedna linia rozgraniczenia: linia granicy państwowej. Wtedy wszystko będzie jasne: tu wy, tu my, i to jest linia rozgraniczenia”.
– Władimir Putin, Kreml, 12 listopada 2026 r., za TASS i RBK-Ukraina
Zabrzmiało jak rozsądna zasada. Sprawdźmy. Granicę państwową z Ukrainą Putin zna doskonale, bo sam ją podpisał: 28 stycznia 2003 r. w Kijowie, razem z Leonidem Kuczmą. Traktat wszedł w życie 23 kwietnia 2004 r. i zostawia po ukraińskiej stronie Donieck, Ługańsk i Krym.
O tę granicę mu jednak nie chodzi. Siergiej Ławrow przypomniał w tych dniach, że Rosja realizuje cele, które Putin wyłożył w czerwcu 2024 r. Zażądał wtedy wycofania wojsk ukraińskich z całych obwodów donieckiego, ługańskiego, zaporoskiego i chersońskiego w ich granicach administracyjnych, czyli także z Zaporoża i Chersonia, których rosyjska armia nie zajęła. „Granica państwowa” w kremlowskim słowniku to linia dopisana do rosyjskiej konstytucji jesienią 2022 r. Jest to moja ocena, a nie ustalenie: na Kremlu Putin tego nie doprecyzował.
Na tym tle warto przypomnieć pomysł, z którym według The Telegraph wysłannicy Trumpa wystąpili przed Abu Zabi. Skoro Rosja żąda całego Donbasu, a zdobyć go nie potrafi, należy zmienić granice administracyjne obwodów donieckiego i ługańskiego tak, by pokryły się z linią frontu. Moskwa ogłosiłaby, że ma cały Donbas, a ukraińskie miasta-twierdze znalazłyby się poza przerysowanym regionem. Chodzi o około 5 tys. km kw., których Rosja nie umiała zająć przez prawie pięć lat. Kijów pomysł odrzucił, a ukraińskie źródła zaprzeczają, by w takiej formie w ogóle go przedstawiono.
To jest dyplomacja z platformy Temu w stanie czystym: jeśli mapa nie zgadza się z frontem, poprawmy mapę. I właśnie na to Putin odpowiedział przed kamerami, że żadnych szarych stref nie będzie, bo z nimi „nie będzie żadnego trwałego pokoju”. Szykowano mu zwycięstwo na papierze. Odparł, że woli prawdziwe.
Dodajmy dwa szczegóły z Abu Zabi. Wołodymyr Zełenski mówił, że Rosjanie zawyżali tam obszar Donbasu, który kontrolują, a dowódca sił NATO w Europie gen. Alexus Grynkewich potwierdził, że bliższa prawdy jest ukraińska wersja linii frontu. Według źródeł RBK-Ukraina rosyjska delegacja drugiego dnia odmówiła rozmowy o zawieszeniu broni, terytoriach, energetyce i bezpieczeństwie na Morzu Czarnym.
Konstantynówka: misja humanitarna jako dowód rzeczowy
Najbardziej przewrotną część wystąpienia Putin poświęcił sprawom humanitarnym. Podziękował Melanii Trump za udział w sprawie Ołeszek i zaproponował powtórkę w Konstantynówce w obwodzie donieckim. Oświadczył, że Rosja kontroluje miasto, potrzebuje pięciu dni na rozminowanie okolic i zapewni misji bezpieczeństwo. Jeśli Kijów uważa, że to on kontroluje Konstantynówkę, niech zapewni bezpieczeństwo ze swojej strony. W mieście ma pozostawać 400–500 cywilów. Organizacją mieliby się zająć rzecznicy praw człowieka obu państw, a na miejsce należy zaprosić zagranicznych dziennikarzy, także amerykańskich.
Po co ta scenografia, wyjaśnił sam. Misja, jak cytuje go państwowa telewizja, „pokaże, kto naprawdę kontroluje miasto”.
Sprawdźmy więc, kto je kontroluje. Rosyjska armia ogłosiła zdobycie Konstantynówki już w lipcu. Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy odpowiedział wtedy, że to nieprawda. Według mapy DeepState miasto do dziś nie jest pod rosyjską kontrolą, choć w ubiegłym tygodniu Rosjanie posunęli się od strony Illiniwki, a strefa walk w zabudowie się powiększyła. Rozmówcy Kyiv Post potwierdzają, że ukraińscy żołnierze pozostają w mieście. Przed inwazją Konstantynówka liczyła 70 tys. mieszkańców. W czerwcu, według 19. Korpusu Armijnego, zostało mniej niż 1500 cywilów.
„Doświadczenie Ołeszek”, na które powołuje się Putin, też da się sprawdzić. Cisza obowiązywała tam od 27 października do 1 listopada. Melania Trump ogłosiła sukces: pomoc dostarczono, ewakuowano prawie 800 osób. Nie podała, ilu z nich trafiło na terytorium kontrolowane przez Ukrainę, a ilu do Rosji. Wiadomo natomiast, co w tym czasie robiła rosyjska armia. Dowództwo 34. Brygady Piechoty Morskiej informowało, że Rosjanie wwieźli na okupowaną część Chersońszczyzny ponad tysiąc żołnierzy. Sky News pokazał nagrania rotacji i rozmieszczania ciężkiego sprzętu. Kreml odpowiedział, że to zwykła praktyka.
Doradca Zełenskiego Dmytro Łytwyn skomentował propozycję krótko: w Ołeszkach pod humanitarnym szyldem wprowadzano sprzęt i wymieniano oddziały, więc wiadomo, czego Rosja chce w Konstantynówce, choć szczegóły trzeba wyjaśnić.
Moja ocena brzmi następująco: pięć dni „rozminowania” na najgorętszym odcinku frontu w Donbasie to pięć dni oddechu dla nacierających, a amerykańscy dziennikarze mają poświadczyć, czyje jest miasto, którego Rosjanie nie potrafią zdobyć od lipca. Cywile są w tym planie rekwizytem. W tym miejscu muszę podda\c rewizji moją tezę. Z Ołeszek naprawdę wyjechało kilkaset osób i jeśli z Konstantynówki da się wywieźć żywych ludzi, trzeba o tym rozmawiać. Tyle że warunki korytarza powinien ustalać ktoś inny niż armia, która to miasto od miesięcy burzy.
„Ważniejsi są ludzie”, czyli pokój wieczny po kremlowsku
W sprawie terytoriów, zapewnił Putin, dla Rosji „ważniejsi są ludzie, którzy tam mieszkają”. Mówi to polityk, za którym Międzynarodowy Trybunał Karny wystawił 17 marca 2023 r. nakaz aresztowania za bezprawne deportacje ukraińskich dzieci. Mówi to w dniu, w którym jego dron zabił kobietę w kijowskim bloku.
Potem padło zdanie, dla którego warto było włączyć kamery: Putin chciałby, żeby pokój na Ukrainie był wieczny. Rosja jeden taki już podpisała. Na Kremlu Borys Jelcyn i Asłan Maschadow zawarli 12 maja 1997 r. traktat pokojowy, w którym Moskwa wyrzekła się użycia siły wobec Czeczenii. Wieczność trwała nieco ponad dwa lata. W sierpniu 1999 r. premierem został Władimir Putin, a jesienią rosyjskie wojska weszły do Czeczenii po raz drugi.
Jest też dokument z podpisem samego Putina, o którym była już mowa: traktat graniczny z 2003 r. Pokój z Kremla bywa wieczny dokładnie tak długo, jak długo jest Kremlowi potrzebny.
Dowcip o szafce nocnej i podziękowania dla Miedinskiego
Europie Putin poświęcił anegdotę. Śledczy z ukraińskiego biura antykorupcyjnego NABU pytają aferzystę, który postawił wille pod Kijowem, skąd ma pieniądze. Z szafki nocnej. A kto je tam wkłada? Żona. A żona skąd bierze? Ode mnie. A pan skąd? Z szafki nocnej. Tak właśnie, wywodził Putin, zachowują się Europejczycy: Trump proponuje im umowę o systemie bezpieczeństwa, a oni chcą o nim rozmawiać dopiero po wojnie i jeszcze zamierzają wysłać na Ukrainę wojska.
Logikę tego dowcipu warto sprawdzić. Stanowisko Europy jest liniowe: najpierw przestańcie strzelać, potem porozmawiamy o architekturze. Koło zamyka kto inny. Pokoju nie będzie bez nowej architektury bezpieczeństwa, architektura nie może zawierać gwarancji dla Ukrainy, a gwarancje oznaczają wojnę. Pieniądze do tej szafki wkłada Putin i Putin je wyjmuje. Dowcip o rodzinnych finansach opowiedziany zięciowi i wspólnikowi prezydenta to już osobna kategoria humoru. Zostawiam ją czytelnikom.
Padło też zdanie, że Rosja nigdy nie zamykała dialogu z Europą, bo zerwali go Europejczycy. Sprawdźmy: 18 października 2021 r., cztery miesiące przed inwazją, Siergiej Ławrow ogłosił zawieszenie rosyjskiego przedstawicielstwa przy NATO i zamknięcie biur Sojuszu w Moskwie. Dwa miesiące później Rosja przedstawiła ultimatum z żądaniem cofnięcia NATO do granic z 1997 r. Na koniec Putin poprosił Amerykanów, by „popracowali” z Europą, bo ta musi zdecydować, czy chce pokoju, czy wojny. Taki wybór stawia stronie, która nikogo nie napadła, polityk, który wojnę zaczął i może ją skończyć jednym rozkazem.
A Amerykanie? Steve Witkoff podziękował Władimirowi Miedinskiemu za udział w uregulowaniu konfliktu od samego początku i za pracę w Abu Zabi. To ten sam Miedinski, który dzień wcześniej powiedział w rosyjskiej telewizji: „Zadowolony będę dopiero wtedy, gdy zwyciężymy i podpiszemy porozumienie pokojowe na naszych warunkach”. Witkoff potwierdził też, że Europejczycy przy stole w Abu Zabi nie siedzieli, ale zostali poinformowani. Przewodnicząca Rady Federacji Walentina Matwijenko nazwała tę rolę po imieniu: upokarzająca.
Czego nie wiemy i co się naprawdę udało
Zamknięta część rozmowy trwała ponad dwie godziny i do chwili zamknięcia tego tekstu ani Kreml, ani Amerykanie nie ogłosili ustaleń. Putin zapowiedział tylko, że poruszy sprawy terytorialne. Witkoff liczył, że po spotkaniu będzie mógł ogłosić kolejną rundę rozmów, tym razem z udziałem Europejczyków. Na razie jej nie ogłosił. Z Moskwy wysłannicy mieli lecieć do Dublina, żeby zdać relację Zełenskiemu. Dzień później przywódcy Unii mają tam rozmawiać o tym, kto miałby reprezentować Europę.
Amerykanie polecieli do Putina z konkretami. Bardzo bym chciał, żeby z konkretami przylecieli do Dublina. Nie bardzo w to wierzę, ale nadzieja jest.
– Wołodymyr Zełenski, 11 listopada 2026 r., za Ukraińską Prawdą
Tu znów muszę miękczyć nieco stawianą przeze mnie tezę, bo jeden wynik tego tygodnia jest policzalny. Gen. Aleksandr Zorin z rosyjskiej delegacji zapowiedział największą wymianę jeńców w tej wojnie: ponad tysiąc osób z każdej strony. Jeśli do niej dojdzie, będzie to ponad tysiąc powodów, dla których warto było usiąść do stołu. Jeńców wymieniano jednak także wtedy, gdy o żadnej „architekturze bezpieczeństwa” nikt nie rozmawiał.
Reszta układa się w ciąg, który opisywałem po pierwszym dniu rozmów w Abu Zabi. Według Axios Amerykanie poprosili Rosję, by sama napisała projekt nowego porozumienia o bezpieczeństwie Europy. Na Kremlu autor przyszłego projektu pokazał, co w nim będzie: żadnych gwarantów, żadnych stref pośrednich, granica tam, gdzie wskaże Moskwa. Sondaż Centrum Lewady pokazuje, że 65 proc. Rosjan chce rozmów pokojowych. Ich prezydent też chce. Pod warunkiem, że będą dotyczyły kapitulacji drugiej strony.
Bagaż powrotny: zero pokoju, jeden dowcip i dwie puchowe kurtki
Amerykanie zawieźli na Kreml propozycje. Wywieźli podziękowania dla pierwszej damy, dowcip o szafce nocnej, dwie puchowe kurtkii listę celów, na której znalazły się wojska ich własnych sojuszników. Putin powiedział im przed kamerami wszystko, co trzeba wiedzieć o jego pokoju: gwarancje dla Ukrainy oznaczają wojnę, linia frontu nie jest granicą, a pomoc humanitarna służy do ustalania, czyje jest miasto.
Nie twierdzę, że z Kremlem nie należy rozmawiać. Twierdzę, że trzeba słuchać, co mówi. Wojna jest dla tego reżimu paliwem, a rozmowy o pokoju sposobem, by go nie zabrakło. Putin chce pokoju wiecznego. Poprzednie, pod którymi stał rosyjski podpis, trwały dokładnie do chwili, w której przestały się Kremlowi opłacać.
Autor: Artur Żak
Oficjalne źródła rosyjskie i białoruskie przytoczone w niniejszym tekście służą wyłącznie celom informacyjnym. Treści pochodzące z tych źródeł mogą stanowić dezinformację lub propagandę.








