Posłowie do wizyty ministra spraw zagranicznych Słowacji Juraja Blanára w Moskwie
Gwałtowne i systemowe destabilizowanie wewnętrznej sytuacji politycznej oraz ideologiczna oprawa konfrontacji społecznej w szeregu najpotężniejszych krajów europejskich (Francja, Włochy, Niemcy, Polska), które obserwujemy w ostatnich tygodniach, powinny były przekonać nawet najbardziej zagorzałych zwolenników polityki ustępstw wobec rosji, że alfą i omegą obecnych władz rosji jest całkowity rozpad Unii Europejskiej, uniemożliwienie politycznej jedności państw kontynentu oraz przywrócenie Moskwie roli żandarma Europy, do której przywykła jeszcze w XIX wieku.
Właśnie w tym celu kreml rozpętał wojnę mającą na celu zniszczenie Ukrainy jako niepodległego państwa – wysuniętego bastionu obrony europejskiej demokracji, ludobójstwo wymierzone w jej naród, a także zakrojoną na szeroką skalę wojnę hybrydową przeciwko większości najbardziej wpływowych pod względem politycznym oraz potężnych pod względem gospodarczym i wojskowym krajów Europy.
Krótko
- Wizyta ministra Blanára w Moskwie jest jednym z kroków mających na celu rozbicie wspólnoty europejskiej.
- Pędzić do Moskwy i błagać o porozumienia z reżimem, który codziennie zabija niewinnych ludzi – to niemoralne.
- Słowaccy politycy domagają się od Ministerstwa Spraw Zagranicznych wyjaśnień dotyczących działań rosyjskich służb specjalnych w Europie oraz informacji o sieci dywersyjnej Federacji Rosyjskiej kierowanej ze Słowacji.
- Rząd Słowacji jest głównym źródłem rozpowszechniania rosyjskich narracji dotyczących wojny na Ukrainie.
- Słowacja stała się jedynym krajem NATO, który wznowił stosunki dyplomatyczne z rosją na szczeblu przedstawicieli ministerstw obrony.

Aby realizować swoje imperialne dążenia, Moskwa zawsze szukała sobie kolaborantów wśród elit politycznych krajów europejskich i nigdy nie szczędziła pieniędzy na finansowanie ich rozłamowych działań. Do niedawna – do kwietnia 2026 roku – wzorem moskiewskiej opryczniny był wieloletni premier Węgier Viktor Orbán, który w miarę swoich możliwości blokował spójność działań UE w konfrontacji z Moskowią. Po druzgocącej porażce promoskowskiego polityka w tegorocznych wyborach parlamentarnych oraz dojściu do władzy w Budapeszcie eurocentrycznego rządu Pétera Magyara centrum wpływów politycznych w UE stała się Słowacja, której premier Robert Fico raz po raz osobiście jeździ na randki z krwawym Putinem i wysyła do Moskwy delegacje rządowe, aby utrzymać poziom poparcia wśród prorosyjskiej części słowackiego elektoratu.
Wizyta ministra spraw zagranicznych Słowacji Juraja Blanára w stolicy „Imperium zła”, która miała miejsce 26 października bieżącego roku, oraz jego spotkanie z rosyjskim odpowiednikiem Siergiejem Ławrowem są bez wątpienia jednym z ogniw tego długiego łańcucha, którego celem jest rozbicie jedności UE.
Pomimo oświadczeń oficjalnych władz w Bratysławie, że celem wizyty był udział delegacji w posiedzeniu rosyjsko-słowackiej komisji międzyrządowej, której działalność została zawieszona po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę w 2022 roku, oraz omówienie współpracy gospodarczej i energetycznej, w szczególności dostaw ropy, gazu i paliwa jądrowego, słowackie środowiska polityczne i eksperckie ostro skrytykowały tę wizytę, uznając ją za sprzyjającą przełamaniu politycznej izolacji państwa okupanta, a słowacką współpracę z Moskwą za przykład zniesienia tabu dotyczącego dialogu gospodarczego między UE a rosją.
Sam minister Blanár oświadczył, że absolutnym priorytetem podczas jego wizyty w Moskwie była kwestia bezpieczeństwa energetycznego Słowacji, ponieważ zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej we wrześniu 2027 roku Bratysława będzie zmuszona zaprzestać zakupów rosyjskiego gazu. Jednocześnie Słowacja zawarła z Rosją, za pośrednictwem państwowej spółki Slovenský Plynárenský Priemysel (SPP), umowę obowiązującą do 2034 r. na warunkach take or pay – co oznacza, że Słowacji grozi konieczność wypłacenia stronie rosyjskiej odszkodowania w wysokości ponad 16 mld euro.
Minister podkreślił również, że Słowacja dąży do podtrzymywania pragmatycznego dialogu z Moskwą w obszarach nieobjętych sankcjami Unii Europejskiej, chroniąc własne interesy gospodarcze.
Słowaccy politycy opozycyjni określili tę wizytę jako krok w kierunku kolaboracji i zdrady interesów narodowych Słowacji w kontekście nasilającej się agresji FR wobec Ukrainy i ostro skrytykowali tę podróż, zwłaszcza ze względu na planowane wzmocnienie rosyjskiej obecności dyplomatycznej na Słowacji, ponieważ Bratysława i Moskwa przywróciły już obecność attaché wojskowych w swoich ambasadach.
W szczególności posłanka do Rady Narodowej Republiki Słowackiej Veronika Remišová z partii Dla Ludzi domaga się od ministra spraw zagranicznych Słowacji wyjaśnień dotyczących działań rosyjskich służb specjalnych w Europie oraz informacji na temat sieci dywersyjnej FR kierowanej ze Słowacji, a także wyjaśnień w sprawie ewentualnego rozszerzenia rosyjskiej obecności dyplomatycznej. Domaga się ona od ministra wyjaśnień, czy poruszył on w Moskwie kwestię rosyjskich operacji szpiegowskich i dywersyjnych skierowanych przeciwko Słowacji i jej sojusznikom z NATO.
Wiceprzewodniczący opozycyjnej partii parlamentarnej PS (Postępowa Słowacja) Ivan Korčok nazwał tę wizytę rażącym naruszeniem interesów kraju i poinformował o zamiarze zainicjowania dymisji ministra. „To naruszenie interesów kraju i podważenie jego reputacji na arenie międzynarodowej. Wiemy dokładnie, co Blanár jedzie uzgodnić w Moskwie. Poprosi Ławrowa o zezwolenie 30 obywatelom Rosji na pracę w naszej ambasadzie w Moskwie, a w zamian zaproponuje udzielenie zgody (!) Rosjanom na wysłanie do Bratysławy swoich ‚dyplomatów’” – oświadczył.
Były dyplomata Ivan Novotný z partii SaS (Wolność i Solidarność) poinformował również, że Juraj Blanár zamierza prowadzić negocjacje w sprawie zniesienia ograniczeń dotyczących liczby rosyjskich dyplomatów na Słowacji. Jego partia ostrzegła przed wzmocnieniem rosyjskich służb wywiadowczych i zapowiedziała postępowanie karne w związku z podejrzeniem zdrady stanu, jeśli ograniczenie zostanie zniesione.
Posłanka do Parlamentu Europejskiego Ľubica Karvašová przypuszcza, że Juraj Blanár powrócił z Moskwy nie jako minister spraw zagranicznych Słowacji, ale jako rzecznik rosyjskiego Gazpromu. „Zamiast bronić słowackich interesów, straszy obywateli arbitrażem na kwotę 16 miliardów. Oto wyniki słowacko-rosyjskiej komisji gospodarczej! Ale co mówią fakty: 1. Rosyjski gaz nie jest tani. Skoro wciąż go kupujemy, nasze ceny powinny być inne; 2. Rosja już ograniczyła dostawy gazu w 2022 roku, a Austria odniosła sukces w postępowaniu arbitrażowym w sporze z Gazpromem i wygrała ponad 230 milionów euro; 3. Dostawy rosyjskiego gazu do UE mają się zakończyć. Zakaz importu gazu rurociągowego będzie miał zastosowanie do umów długoterminowych od 30 września 2027 roku. Przepisy te dotyczą również Słowacji. Czy będziemy jedynym krajem w UE, który je złamie? 4. Dywersyfikacja jest już naszym obowiązkiem. Nowe prawodawstwo UE wymaga od państw członkowskich przygotowania planów zastąpienia rosyjskiego gazu. Termin przedłożenia planów Komisji Europejskiej upłynął 1 marca 2026 r. Na czym polega słowacki plan i co konkretnie robi rząd na rzecz naszego bezpieczeństwa energetycznego?
Jest jednak jeszcze jeden, fundamentalny wymiar: zwykłe człowieczeństwo. Pędzić do Moskwy i błagać o porozumienia z reżimem, który codziennie zabija niewinnych ludzi – to niemoralne! Tylko dzisiaj na Ukrainie rosyjska rakieta zabiła dwie 15-letnie dziewczyny. Dlaczego rząd Ficy, zamiast konsekwentnie bronić naszych interesów i współpracować z partnerami w UE, ponownie decyduje się działać samodzielnie i dobrowolnie czyni Słowację zakładniczką Moskwy?”
Juraj Krúpa (SaS) określił tę wizytę jako okropną i nieprzyjemną. Jego zdaniem świadczy to o przygotowaniach do pewnej formy kolaboracji i zdrady interesów narodowo-państwowych Słowacji, a sam Blanár pojechał, aby pokazać, że Słowacja jest państwem uległym, reprezentującym interesy Rosji w UE.
Poseł Ján Horecký (KDH) stwierdził, że Ministerstwo Spraw Zagranicznych działa jak „posłuszny sługa rosyjskiego agresora”. Podkreślił, że tak zwany pokój, o którym mówi rząd Roberta Ficy, w rzeczywistości oznacza bezwarunkową kapitulację przed agresorem, podczas gdy w interesie Słowacji leży brak wroga na jej wschodnich granicach.
Poprosiliśmy o podzielenie się swoimi przemyśleniami na temat tej skandalicznej wizyty cieszącego się autorytetem słowackiego eksperta i naukowca, profesora Uniwersytetu w Preszowie, starszego pracownika naukowego Centrum Badawczego Słowackiego Stowarzyszenia Polityki Zagranicznej (RC SFPA), doktora honoris causa Uniwersytetu w Użhorodzie Alexandra Dulebę.
„Zarzuty wysunięte wobec ministra Blanára przez przedstawicieli szeregu opozycyjnych partii parlamentarnych najwyraźniej mają sens, choć zostały odrzucone zarówno przez samego Blanára, jak i ministra obrony Roberta Kaliňáka” – podkreśla profesor Duleba.
„Jeśli chodzi o spór dotyczący rosyjskiej placówki dyplomatycznej, sytuacja wygląda obecnie następująco. Po rozpoczęciu zakrojonej na szeroką skalę inwazji Rosjan na Ukrainę w lutym 2022 roku rząd Eduarda Hegera wydalił z Bratysławy 35 rosyjskich dyplomatów. Obecnie w rosyjskiej ambasadzie w Bratysławie zatrudnionych jest 15 dyplomatów i 19 pracowników technicznych. Dla porównania – w rosyjskiej ambasadzie w Budapeszcie po wydaleniu przez nowy rząd 10 dyplomatów pracuje obecnie 37 osób. Ogólnie rzecz biorąc, liczba pracowników placówki dyplomatycznej nie jest tajemnicą, a w przypadku jej wzrostu informacja ta dotrze do szerokiej opinii publicznej.
Jednak spór w słowackim środowisku politycznym wokół „kwestii dyplomatycznej” ma swoją logikę. Jesteśmy świadkami tego, że pomimo wojny zaborczej na Ukrainie rząd słowacki współpracuje z rosją. Na początku października tego roku w pobliżu wsi Kružlová, niedaleko Przełęczy Dukielskiej, z inicjatywy premiera Ficy odsłonięto pomnik radzieckiego marszałka Iwana Koniewa. W ceremonii odsłonięcia wzięli udział rosyjscy attaché wojskowi. Jest to problem, ponieważ obecnie Słowacja stała się jedynym krajem NATO, który wznowił stosunki dyplomatyczne z rosją na szczeblu przedstawicieli ministerstw obrony.
Należy podkreślić, że to właśnie rząd Słowacji jest głównym źródłem rozpowszechniania rosyjskich narracji dotyczących wojny na Ukrainie. Pomaga mu w tym potężna rosyjska machina propagandowa. Według szacunków portalu konspiratory.sk obecnie 376 należących do Rosjan stron internetowych w języku słowackim „pierze” mózgi słowackim wyborcom. Słowacki rząd finansuje działalność tych stron, ponieważ opłaca mu się współpracować z Rosjanami w celu rozszerzenia swojego wpływu na elektorat.
Główną przyczyną tego wszystkiego są zbliżające się wybory parlamentarne, które mają się odbyć we wrześniu 2027 roku, a partie rządzące już rozpoczęły walkę o elektorat „niczyj”, czyli antysystemowy, którego odsetek na Słowacji sięga prawie 30%. Podróż JurajaBlanára do Moskwy postrzegam właśnie w tym kontekście, ponieważ w przeciwnym razie nie ma ona żadnego racjonalnego sensu. O ile mi wiadomo, w pracach międzyrządowej komisji ds. współpracy gospodarczej miała uczestniczyć minister gospodarki Denisa Saková, reprezentująca w rządzie koalicyjnym partię Hlas (Głos). Jednak odmówiła ona wyjazdu, dlatego poleciał Blanár.
Wizyta ta jest niczym innym jak symbolicznym gestem mającym na celu pokazanie wyborcom antysystemowym, że między Słowacją a rosją istnieje kontakt na szczeblu rządowym. Wynika to z faktu, że obecny rząd w trakcie swojej kadencji nie zrealizował żadnej ze swoich głośnych obietnic wyborczych, a obecnie obserwuje się stopniowy wzrost poparcia wyborczego dla skrajnie prawicowej partii Republika kosztem zwolenników partii Smer-SD Roberta Ficy. Właśnie z tego powodu na Słowacji postawiono posąg marszałka Koniewa, którego wartość artystyczna budzi wątpliwości nie tylko wśród ekspertów; właśnie dlatego Juraj Blanár poleciał do Moskwy, aby zrobić sobie zdjęcie z Ławrowem; właśnie dlatego Robert Fico niemal obejmował się z Putinem 9 maja przy murze Kremla. Jestem przekonany, że wraz ze zbliżaniem się wyborów takich gestów będzie jeszcze więcej”.
Wasyl Ilnycki








